CBD na tiki, drżenia i inne zaburzenia ruchowe

Konopie od wielu lat są wykorzystywane w celach medycznych, a w ostatnich dziesięcioleciach kannabidiol (CBD) zyskał uwagę dzięki korzystnym właściwościom w różnych dolegliwościach. Choć stosowanie CBD w zaburzeniach ruchowych wciąż jest przedmiotem badań, z okazji Światowego Dnia Zaburzeń Ruchowych chcemy poświęcić ten artykuł wyjaśnieniu, czym są te zaburzenia, jak się objawiają, jakie są ich przyczyny oraz jaki jest potencjał konopi i CBD w ich leczeniu.

Uwaga: Jest to artykuł informacyjny, bez charakteru zaleceń, nie ma na celu zapobiegania, diagnozowania ani leczenia żadnej choroby. Jego treść może uzupełniać, ale nigdy nie powinna zastępować diagnozy ani leczenia jakiejkolwiek choroby lub objawu. Produkty Cannactiva nie są lekami i są przeznaczone do użytku zewnętrznego. Od daty publikacji mogły pojawić się nowe istotne dowody naukowe. Skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem CBD. Podejście terapeutyczne powinno być zawsze indywidualne i zależy od oceny specjalisty.

Czym są zaburzenia ruchowe?

Zaburzenia ruchowe to mimowolne ruchy wynikające z zaburzeń neurologicznych w ośrodkowym układzie nerwowym (1). Ruchy te mogą dotyczyć różnych części ciała i różnić się sposobem występowania oraz nasileniem. Do najczęstszych zaburzeń ruchowych należą dystonia, mioklonie, drżenia, tiki i stereotypie (2). Każde z tych zaburzeń ma swoje specyficzne cechy i odmienne przyczyny.

Dystonia

Dystonia objawia się mimowolnymi skurczami mięśni, które powodują nieprawidłowe pozycje ciała i powtarzające się ruchy. Może dotyczyć jednej części ciała (dystonia ogniskowa), kilku części ciała (dystonia segmentowa) albo całego ciała (dystonia uogólniona). Dystonia może znacząco wpływać na jakość życia pacjentów, utrudniając codzienne czynności, takie jak pisanie, chodzenie, a nawet mówienie (3).

Niektóre przyczyny: zaburzenia genetyczne, porażenie mózgowe, urazowe uszkodzenia mózgu i inne.

Mioklonie

Mioklonie to mimowolne, krótkie i szybkie ruchy drgawkowe. Mogą być dodatnie lub ujemne: mioklonia dodatnia wiąże się ze skurczami mięśni, a ujemna z mimowolnym rozluźnieniem mięśni. Mioklonie mogą być ogniskowe, dotykające określonego obszaru, lub uogólnione, obejmujące wiele okolic ciała (4).

Niektóre przyczyny: choroby neurodegeneracyjne, takie jak choroba Alzheimera, otępienie z ciałami Lewy'ego, padaczka i inne.

Drżenie

Drżenia to rytmiczne ruchy oscylacyjne, które można klasyfikować według sytuacji, w jakiej występują. Rodzaje drżenia obejmują drżenie posturalne (gdy utrzymuje się pozycję), drżenie spoczynkowe (gdy ciało jest rozluźnione), drżenie kinetyczne (podczas ruchu) i drżenie izometryczne (podczas skurczu mięśni bez ruchu). Drżenia mogą utrudniać codzienne czynności, takie jak picie ze szklanki czy pisanie (3).

Niektóre przyczyny: Mogą mieć podłoże genetyczne, zwłaszcza u dzieci. U dorosłych drżenia zwykle wiążą się z zaburzeniami poziomu dopaminy w mózgu, jak w chorobie Parkinsona lub parkinsonizmie.

Tiki

Tiki to nagłe, nierytmiczne i szybkie ruchy, które mogą obejmować wokalizacje. Mogą być proste, jak mruganie czy potrząsanie głową, lub złożone, jak ruchy gestykulacyjne czy powtarzanie fraz. Tiki mają tendencję do nasilania się w stanach wyczerpania, lęku i pobudzenia emocjonalnego i mogą być istotnym źródłem cierpienia dla osób, które ich doświadczają (2).

Niektóre przyczyny: Zespół Tourette'a, przejściowe lub przetrwałe zaburzenia ruchowe, stany neuropsychiatryczne.

Stereotypie

Stereotypie to mimowolne, powtarzalne i rytmiczne ruchy, które nie służą żadnemu widocznemu celowi i mogą obejmować złożone ruchy, takie jak kołysanie ciałem, trzepotanie rękami czy grymasy twarzy. Choć dokładne przyczyny nie są znane, ruchy te zwykle wywołują czynniki takie jak stres, nuda, intensywna koncentracja i zmęczenie (2).

Niektóre przyczyny: Stereotypie mogą występować w stanach ze spektrum autyzmu, zaburzeniach rozwojowych i innych kontekstach neuropsychiatrycznych.

Choroby z zaburzeniami ruchowymi

Zaburzenia ruchowe mogą mieć różne przyczyny chorobowe, takie jak zespół niespokojnych nóg, drżenie samoistne, zespół Tourette'a, choroba Parkinsona i choroba Huntingtona. Każda z tych chorób ma unikalne cechy i wymaga specyficznego podejścia do leczenia.

Tradycyjne metody leczenia zaburzeń ruchowych, takie jak leki i zabiegi chirurgiczne, często przynoszą ograniczoną ulgę i mogą mieć istotne skutki uboczne. Skutki te mogą zniechęcać pacjentów i negatywnie wpływać na jakość ich życia.

Patofizjologia zaburzeń ruchowych nie jest w pełni poznana. Wiadomo jednak, że wiele z tych chorób jest wywołanych zaburzeniami równowagi neuroprzekaźników, zwłaszcza w układach dopaminy, GABA i glutaminianu.

Kannabinoidy a zaburzenia ruchowe

THC (tetrahydrokannabinol) i CBD (kannabidiol) to dwa z najlepiej znanych kannabinoidów występujących w roślinie konopi. Oba związki oddziałują z układem endokannabinoidowym organizmu, złożonym systemem regulującym różne procesy fizjologiczne, w tym modulację neuroprzekaźnictwa, kontrolę bólu i stanu zapalnego.

Kannabinoidy i ich wpływ na modulację neuroprzekaźnictwa mogłyby pomóc zrównoważyć chemię mózgu, zmniejszając tym samym objawy zaburzeń ruchowych. Badano to na modelach zwierzęcych i w niektórych badaniach klinicznych, z różnymi wynikami.

W 1986 roku opublikowano studium przypadku oceniające skuteczność CBD w leczeniu dystonii z obiecującymi wynikami (5). Badanie to miało fundamentalne znaczenie dla rozpoczęcia szerszych badań nad kannabinoidami w leczeniu zaburzeń ruchowych. Jedno z pierwszych badań oceniających CBD w zaburzeniach ruchowych nie wykazało pozytywnych wyników (6). Jednak po latach stwierdzono, że nabilon, syntetyczny analog THC, może zmniejszać objawy zaburzeń ruchowych, zwłaszcza u pacjentów z chorobą Huntingtona (7, 8). Te odkrycia sugerują, że choć CBD może nie być skuteczne we wszystkich przypadkach, inne kannabinoidy mogą oferować korzyści terapeutyczne.

Wykazano, że stosowanie medycznej marihuany lub marihuany (z THC) znacząco zmniejsza drżenia i inne objawy ruchowe u pacjentów z chorobą Parkinsona (9, 10). Choć CBD nie wykazało takich samych efektów u wszystkich pacjentów z zaburzeniami ruchowymi, istotna jest jego zdolność poprawy jakości życia dzięki działaniu przeciwlękowemu i przeciwdepresyjnemu (11).

Czy CBD zmniejsza psychoaktywność THC?

Mechanizmy działania CBD poprawiające jakość życia

Choć CBD może pomagać w łagodzeniu zaburzeń ruchowych w bardzo konkretnych przypadkach, jego główna korzyść polega na poprawie stanu emocjonalnego osób żyjących z tymi problemami.

CBD może poprawiać jakość życia osób z zaburzeniami ruchowymi dzięki działaniu uspokajającemu, przeciwlękowemu i przeciwdepresyjnemu (12-16). Efekty te wiążą się z regulacją neuroprzekaźnictwa i modulacją układów dopaminy, GABA i glutaminianu. Pomagając przywrócić równowagę w aktywności neuroprzekaźników, CBD może łagodzić niektóre objawy związane z zaburzeniami ruchowymi.

CBD na stres

Ponadto CBD może być korzystne w chorobach współistniejących z zaburzeniami ruchowymi dzięki swoim właściwościom przeciwzapalnym: chroni funkcję neuronów i zapobiega postępowi procesów neurodegeneracyjnych leżących u podłoża takich chorób jak choroba Parkinsona i choroba Huntingtona.

Przewodnik zakupowy: olejki CBD

Dawka CBD w leczeniu zaburzeń ruchowych

Jedyne doniesienie, które wspomniało o korzyściach CBD w dystonii, stosowało dawkę od 100 do 600 mg CBD dziennie przez 6 tygodni, jako uzupełnienie leków przepisanych przez lekarza. Ten zakres jest szeroki i nie należy traktować go jako wytycznej. Choć CBD ma doskonały profil bezpieczeństwa, najlepiej zaczynać od niskich dawek i zwiększać je stopniowo, zawsze pod nadzorem specjalisty.

Interakcje z lekami są ważną kwestią w trakcie leczenia zaburzeń ruchowych. Należy pamiętać, że CBD może wchodzić w interakcje z innymi lekami, a skutki uboczne, które mogą obejmować zmęczenie, biegunkę i zawroty głowy, trzeba uważnie monitorować.

Podsumowanie

CBD to obiecujący środek terapeutyczny, który może poprawiać jakość życia osób z zaburzeniami ruchowymi. Choć inne kannabinoidy, takie jak THC, mogą być skuteczniejsze w zmniejszaniu nasilenia objawów, CBD oferuje istotne korzyści w zakresie ulgi emocjonalnej i ogólnego samopoczucia. Kannabinoidy w zaburzeniach ruchowych wydają się bardzo obiecującym obszarem badań, a ich stosowanie powinno być uważnie nadzorowane przez pracownika ochrony zdrowia, aby zmaksymalizować korzyści i zminimalizować ryzyko.

Mamy nadzieję, że ten artykuł pomógł Ci, jeśli szukasz informacji o CBD i konopiach w tej dziedzinie medycyny. Skonsultuj swoje wątpliwości ze specjalistą, aby uzyskać indywidualną ocenę i poradę. Jest to artykuł informacyjny, bez charakteru zaleceń, i nie ma na celu zapobiegania, diagnozowania ani leczenia żadnej choroby. Jego treść może uzupełniać, ale nigdy nie powinna zastępować diagnozy ani leczenia jakiejkolwiek choroby lub objawu. Produkty Cannactiva nie są lekami i są przeznaczone do użytku zewnętrznego. Od daty publikacji mogły pojawić się nowe istotne dowody naukowe. Skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem CBD. Podejście terapeutyczne powinno być zawsze indywidualne i zależy od oceny specjalisty.

Bibliografia

1. Harris, M. K., Shneyder, N., Borazanci, A., Korniychuk, E., Kelley, R. E., & Minagar, A. (2009). Movement disorders. The Medical clinics of North America, 93(2), 371–viii. https://doi.org/10.1016/j.mcna.2008.09.002
2. Wilson, R. B., & Keener, A. M. (2018). Movement Disorders in Children. Advances in pediatrics, 65(1), 229–240. https://doi.org/10.1016/j.yapd.2018.04.010
3. Sanger, T. D., Chen, D., Fehlings, D. L., Hallett, M., Lang, A. E., Mink, J. W., Singer, H. S., Alter, K., Ben-Pazi, H., Butler, E. E., Chen, R., Collins, A., Dayanidhi, S., Forssberg, H., Fowler, E., Gilbert, D. L., Gorman, S. L., Gormley, M. E., Jr, Jinnah, H. A., Kornblau, B., … Valero-Cuevas, F. (2010). Definition and classification of hyperkinetic movements in childhood. Movement disorders : official journal of the Movement Disorder Society, 25(11), 1538–1549. https://doi.org/10.1002/mds.23088
4. Burton, Matthew & Dalrymple, W & Figari, Renzo. (2022). Assessment and Treatment of Myoclonus: A Review. Neurology. 18. 38. http://dx.doi.org/10.17925/USN.2022.18.1.38
5. Consroe, P., Sandyk, R., & Snider, S. R. (1986). Open label evaluation of cannabidiol in dystonic movement disorders. International Journal of Neuroscience, 30(4), 277–282. https://doi.org/10.3109/00207458608985678
6. Consroe, P., Laguna, J., Allender, J., Snider, S., Stern, L., Sandyk, R., Kennedy, K., & Schram, K. (1991). Controlled clinical trial of cannabidiol in Huntington's disease. Pharmacology, biochemistry, and behavior, 40(3), 701–708. https://doi.org/10.1016/0091-3057(91)90386-g90386-g)
7. Curtis, A., & Rickards, H. (2006). Nabilone could treat chorea and irritability in Huntington's disease. The Journal of neuropsychiatry and clinical neurosciences, 18(4), 553–554. https://doi.org/10.1176/jnp.2006.18.4.553
8. Curtis, A., Mitchell, I., Patel, S., Ives, N., & Rickards, H. (2009). A pilot study using nabilone for symptomatic treatment in Huntington's disease. Movement disorders : official journal of the Movement Disorder Society, 24(15), 2254–2259. https://doi.org/10.1002/mds.22809
9. Venderová, K., Růzicka, E., Vorísek, V., & Visnovský, P. (2004). Survey on cannabis use in Parkinson's disease: subjective improvement of motor symptoms. Movement disorders : official journal of the Movement Disorder Society, 19(9), 1102–1106. https://doi.org/10.1002/mds.20111
10. Lotan, I., Treves, T. A., Roditi, Y., & Djaldetti, R. (2014). Cannabis (medical marijuana) treatment for motor and non-motor symptoms of Parkinson disease: an open-label observational study. Clinical neuropharmacology, 37(2), 41–44. https://doi.org/10.1097/WNF.0000000000000016
11. Chagas, M. H., Zuardi, A. W., Tumas, V., Pena-Pereira, M. A., Sobreira, E. T., Bergamaschi, M. M., dos Santos, A. C., Teixeira, A. L., Hallak, J. E., & Crippa, J. A. (2014). Effects of cannabidiol in the treatment of patients with Parkinson's disease: an exploratory double-blind trial. Journal of psychopharmacology (Oxford, England), 28(11), 1088–1098. https://doi.org/10.1177/0269881114550355
12. Chagas, M. H., Crippa, J. A., Zuardi, A. W., Hallak, J. E., Machado-de-Sousa, J. P., Hirotsu, C., Maia, L., Tufik, S., & Andersen, M. L. (2013). Effects of acute systemic administration of cannabidiol on sleep-wake cycle in rats. Journal of psychopharmacology (Oxford, England), 27(3), 312–316. https://doi.org/10.1177/0269881112474524
13. Crippa, J. A., Zuardi, A. W., Martín-Santos, R., Bhattacharyya, S., Atakan, Z., McGuire, P., & Fusar-Poli, P. (2009). Cannabis and anxiety: a critical review of the evidence. Human psychopharmacology, 24(7), 515–523. https://doi.org/10.1002/hup.1048
14. Bergamaschi, M. M., Queiroz, R. H., Chagas, M. H., de Oliveira, D. C., De Martinis, B. S., Kapczinski, F., Quevedo, J., Roesler, R., Schröder, N., Nardi, A. E., Martín-Santos, R., Hallak, J. E., Zuardi, A. W., & Crippa, J. A. (2011). Cannabidiol reduces the anxiety induced by simulated public speaking in treatment-naïve social phobia patients. Neuropsychopharmacology : official publication of the American College of Neuropsychopharmacology, 36(6), 1219–1226. https://doi.org/10.1038/npp.2011.6
15. Saito, V. M., Wotjak, C. T., & Moreira, F. A. (2010). Exploração farmacológica do sistema endocanabinoide: novas perspectivas para o tratamento de transtornos de ansiedade e depressão? [Pharmacological exploitation of the endocannabinoid system: new perspectives for the treatment of depression and anxiety disorders?]. Revista brasileira de psiquiatria (Sao Paulo, Brazil : 1999), 32 Suppl 1, S7–S14.
16. Zanelati, T. V., Biojone, C., Moreira, F. A., Guimarães, F. S., & Joca, S. R. (2010). Antidepressant-like effects of cannabidiol in mice: possible involvement of 5-HT1A receptors. British journal of pharmacology, 159(1), 122–128. https://doi.org/10.1111/j.1476-5381.2009.00521.x