Soorten hasj: hoeveel er zijn, hoe ze gemaakt worden en waarin ze verschillen

Hasj is een van de oudste cannabisconcentraten ter wereld, en er bestaan veel soorten hasj die verschillen in herkomst, extractiemethode en manier van persen. Van Marokkaanse hasj tot de moderne ice-o-lator, en verder charas, dry sift of rosin: elke techniek levert een andere textuur, kleur, aroma en sterkte op.
In de loop van de geschiedenis heeft elke regio een eigen methode ontwikkeld om de hars van cannabis te extraheren en te bewerken. In deze gids bespreken we de belangrijkste soorten hasj, hoe ze gemaakt worden en wat hun kenmerken zijn, inclusief de soort die je in Nederland ook buiten de coffeeshop kunt kopen: CBD-hasj, gemaakt van hennepbloemen zonder THC.
Wil je vooral weten wat hasj is, wat de effecten zijn of hoe je herkent of het van goede kwaliteit is? Dat lees je in onze complete gids over hasj. En wil je meteen de beste optie zonder THC, dan zetten we de beste CBD-hasj voor je op een rij.
Hoeveel soorten hasj zijn er?
Er is geen vast aantal: wereldwijd zijn er tientallen soorten hasj bekend, maar bijna allemaal zijn ze op drie manieren in te delen, afhankelijk van hoe de hars wordt verkregen en bewerkt:
- Naar herkomst: Marokkaans, Afghaans, Pakistaans, Nepalees, Libanees…
- Naar extractiemethode: met of zonder oplosmiddelen (charas, dry sift, ice-o-lator, rosin, BHO…).
- Naar persmethode en textuur: losse dry sift, tablet of plaat, eikeltje…
De hars zit geconcentreerd in de trichomen van cannabis, waar de cannabinoïden (THC, CBD, CBN) en de terpenen zoals myrceen, linalool, caryofylleen of pineen zich ophopen. Daarom is hasj sterker dan de toppen zelf: het bevat het beste van de plant in geconcentreerde vorm.
Soorten hasj naar herkomst
Hasj wordt van oudsher ingedeeld naar land van herkomst, omdat zowel de typische wietsoort van elke regio als de manier waarop de hars wordt geëxtraheerd per gebied verschilt. Dit zijn de meest legendarische soorten hasj per herkomst:
Marokkaanse hasj
Het is de populairste soort hasj in Europa en Spanje, omdat Marokko zo dicht bij het continent ligt. Traditioneel geldt hij altijd als een van de beste ter wereld. De meest gebruikte techniek in Marokko is zeven: de gedroogde toppen worden op een zeef gelegd en er wordt met een stok op geslagen, zodat de hars loskomt en erdoorheen valt. De dry sift of kief die zo ontstaat, wordt met warmte geperst tot een plaat hasj of een bal. Vanwege die techniek staat hij internationaal bekend als dry hash.
Afhankelijk van de soort, het zeven en het persen zijn er verschillende varianten:
- Blonde hasj: ook wel “blonde Marokkaan” genoemd. De lichte, mosterdgele kleur komt doordat hij van soorten met weinig THC komt en zacht gezeefd en geperst wordt. Lichte smaak en licht effect.
- Rode hasj: sterker dan de blonde, van wietsoorten uit de Rif met meer THC. Donkerder van kleur en een stevigere plaat.
- Zwarte hasj of hardala: zwart, kleverig en kneedbaar. Komt meestal uit de streek rond Ketama.

Afghaanse hasj
Afghanistan is een van de bakermatten van cannabis: men denkt dat de indica oorspronkelijk uit het bergachtige gebied van de Hindoekoesj komt. De methode lijkt op de Marokkaanse, maar is ingewikkelder: de hars wordt meerdere keren gezeefd, de dry sift wordt langzaam met water of thee op een hete plaat geperst en daarna in huiden gedroogd. Dat proces kan weken of maanden duren, tot er een pasteuze, dichte massa ontstaat die op karamel lijkt, zwart van kleur. Hij is erg sterk.
Pakistaanse hasj
De buurregio van Afghanistan, waarmee het de Hindoekoesj deelt, is ook beroemd om zijn hasj: die wordt op een vergelijkbare manier gemaakt en maandenlang in dierenhuiden gedroogd. Hij is zwart, met een sterke, pittige en ruwe smaak en een krachtig, sederend effect.
Nepalese hasj
Deze Himalayaregio is nog een bakermat van cannabis, dat er in het wild groeit. De hasj wordt er gemaakt met de charas-techniek (net als in India): de toppen worden tussen de handen gewreven zodat de hars eraan blijft plakken, en daarna wordt die van de vingers gehaald. Het resultaat is een kleverige, romige bal die behoorlijk sterk is, al is de rook minder dicht dan die uit de buurregio’s.

Libanese hasj
Libanon heeft een lange geschiedenis met hasj en produceert nu enorme hoeveelheden hars. Libanese hasj is geel of rood, door de soorten die er groeien en doordat de toppen in de buitenlucht drogen. De gele, van jongere planten, geeft een meer cerebraal effect; de rode, van rijpe planten, is meer verdovend.
Andere landen met legendarische hasj
Er zijn nog meer streken die bekendstaan om hun hasj: Indiase hasj, ook gemaakt met de charas-techniek (zoals die uit Kasjmir of de felbegeerde uit Malana), Turkse hasj of Nederlandse hasj, de bakermat van de moderne ice-o-lator.
Soorten hasj naar extractiemethode
We kunnen de soorten hasj indelen naar de manier waarop de hars wordt gescheiden. Er zijn twee grote families: zonder oplosmiddelen (handmatige of mechanische methodes) en met oplosmiddelen (stoffen die de hars oplossen). Elke techniek bespreken we uitgebreid in onze gids over cannabisextracties en in hoe CBD-hasj wordt gemaakt.
Extracties zonder oplosmiddelen (traditionele hasj)
- Charas: de toppen – vers of gedroogd – worden met de handen gewreven tot de hars aan de huid blijft plakken. Als je de verse plant gebruikt, blijven de vluchtige monoterpenen behouden die bij het drogen bijna helemaal verdwijnen. In Nepal levert dit de legendarische temple balls op: ballen die met de hand worden gecured, met een bijna spiegelende glans.
- Dry (dry sift): “dry” is de hasj die je krijgt door de toppen droog te zeven om de trichomen (de kief) te scheiden, die daarna worden geperst. In de volksmond heet het gewoon “dry”. Het is een van de schoonste en natuurlijkste soorten: hoe fijner de zeef (hoe minder micron), hoe zuiverder, tot aan de gewilde full-melt, die smelt zonder resten achter te laten. We vertellen er alles over in Dry sift: wat het is en hoe je het maakt, en je kunt onze Pollen Dry Sift CBD proberen.
- Ice-o-lator, bubble hash of waterhasj: met ijskoud water en ijs wordt de hars bros, zodat hij loskomt; daarna wordt hij gezeefd door zeefgaas van verschillende micron. De techniek werd populair gemaakt door Mila Jansen, de hasjkoningin, met de Ice-O-Lator. De schoonste waterhasj heeft een lichte kleur (de zogenoemde witte hasj) en krijgt een romige textuur als je hem koud laat curen (piatella hasj). Meer over bubble hash en ice-o-lator, of probeer de Bubble Hash CBD en de Iceolator 60% CBD.
- Rosin: de toppen (of de hasj zelf) worden met warmte en druk geperst, zonder oplosmiddelen, waardoor de hars vrijkomt. Live rosin, gemaakt van vers ingevroren materiaal, is een van de meest aromatische soorten.

Extracties met oplosmiddelen
- BHO (Butane Hash Oil): gebruikt butaangas als oplosmiddel. Afhankelijk van het purgen ontstaan shatter, wax, budder, crumble of live resin. Moonrocks daarentegen zijn toppen die in extract en kief zijn gedompeld. Erg sterk, maar gevaarlijk buiten een professioneel gesloten systeem.
- Superkritisch CO2 en andere methodes: apparatuur die CO2 in een toestand tussen gas en vloeistof brengt om de hars te extraheren. Er wordt ook propaan (PHO), ethanol (QWET) of dimethylether (DME) gebruikt.

Extractiemethodes vergeleken
Methode | Oplosmiddelen | Veiligheid | Sterkte |
|---|---|---|---|
Charas | Nee | Hoog | Gemiddeld |
Dry sift | Nee | Hoog | Gemiddeld tot hoog |
Ice-o-lator | Nee | Hoog | Hoog |
Rosin | Nee | Hoog | Zeer hoog |
BHO | Ja | Laag | Zeer hoog |
Superkritisch CO2 | Ja | Gemiddeld | Zeer hoog |
Soorten hasj naar persmethode en textuur
Tot slot kunnen we de soorten hasj indelen naar de manier waarop de hars wordt geperst:
- Dry sift of kief: weinig of niet geperste hars, zeer gewaardeerd om de zuiverheid. Heeft een gelige kleur.
- Tablet of plaat: de meest voorkomende vorm, met warmte geperst; kleur en textuur verschillen per soort en per manier van persen.
- Eikeltje of eitje: dankt zijn naam aan de vorm. Het is sterk geperste hasj in kleine porties; vroeger werd hasj zo samengeperst om hem in te slikken en zo langs de douane te komen. Het is een van de vormen die het meest nieuwsgierig maken als je net soorten hasj leert onderscheiden.
Welke soort hasj kies je?
Dat hangt af van je ervaring en van wat je zoekt:
- Als je net begint: een milde dry sift met een gemiddelde sterkte.
- Als je aroma en sterkte zoekt: een ice-o-lator, zeker in de live-versie.
- Als je geen THC wilt en niet naar een coffeeshop wilt: CBD-hasj.
We vergelijken de opties zonder THC in de beste CBD-hasj vergeleken.
CBD-hasj: hasj zonder THC, ook buiten de coffeeshop
In Nederland wordt hasj met THC alleen in coffeeshops gedoogd; CBD-hasj kun je ook daarbuiten kopen, omdat die gemaakt wordt van CBD-wiet zonder THC. Je krijgt het hele ritueel en het aroma van traditionele hasj, maar zonder de high van THC en zonder het risico op versneden hasj van de zwarte markt. Bij Cannactiva kun je CBD-hasj kopen, gemaakt van onze eigen CBD-wiet zonder THC.
Een groot deel van de moderne kennis over ambachtelijke hasj – het curen, full-melt of de temple balls – danken we aan meesters als Frenchy Cannoli, die zijn leven wijdde aan het terugbrengen van de traditionele kunst van het harsmaken.
Veelgestelde vragen over soorten hasj
Word je high van CBD-hasj?
Nee. Omdat het gemaakt wordt van toppen die rijk zijn aan CBD en geen THC bevatten, heeft het geen psychoactief effect; het geeft een ontspannen gevoel, geen “high”.
Wat is de sterkste soort hasj?
Van de traditionele soorten de Afghaanse en de Pakistaanse; van de moderne bevatten rosin en BHO de meeste cannabinoïden.
Wat is “dry” of dry hash?
Dat is hasj die je krijgt door droog te zeven (dry sift): de trichomen worden van de gedroogde toppen gescheiden en geperst. In de volksmond heet het gewoon “dry”, en omdat er geen oplosmiddelen aan te pas komen, is het een van de schoonste en natuurlijkste soorten hasj.
Wat is witte hasj?
Dat is de zuiverste ice-o-lator, met een lichte, bijna witte kleur, die je met water en ijs krijgt als er nauwelijks plantenresten in zitten. Hoe lichter en schoner, hoe hoger meestal de kwaliteit.
Wat zegt een groenige kleur over hasj?
Een duidelijk groene kleur verraadt meestal te veel plantenmateriaal (chlorofyl): slecht gezeefd of uitgangsmateriaal met veel blad. Dat merk je aan een ruwere, “plantachtige” smaak, rook die brandt in plaats van smelt (geen full-melt) en een lagere echte concentratie cannabinoïden. Goede hasj neigt naar blond/goudkleurig (dry sift, jonge Marokkaanse), kaneelbruin (plaat) of donkerbruin/zwart (gecurede Afghaanse). Een licht groen zweempje in verse dry sift is niet altijd slecht, maar duidelijk groen is een slecht teken: het groen komt niet uit de hars, maar uit de plant.
Wat is het verschil tussen pollen en hasj?
Pollen (kief) is de losse, ongeperste hars; hasj is diezelfde pollen, geperst tot plaat, bal of eikeltje.
Hoe bewaar je hasj?
In een luchtdichte pot, beschermd tegen licht, warmte en vocht, zodat de terpenen en het aroma behouden blijven. We leggen het stap voor stap uit in onze gids over hasj bewaren.



