Objawy odstawienia THC: co się dzieje, gdy rzucasz jointy?

Marihuana, której składnikiem aktywnym jest THC (tetrahydrokannabinol), może wywoływać objawy odstawienia, gdy przerywa się jej używanie po długim okresie przyjmowania.
Jak rzucić marihuanę? Uzależnienie od THC i zespół abstynencyjny
Gdy przestajesz używać marihuany, a organizm nie dostaje już ilości THC, do których był przyzwyczajony, w ciele zaczynają się zmiany, które objawiają się różnymi symptomami.
Objawy zespołu abstynencyjnego po THC
Objawy, które pojawiają się po zaprzestaniu używania marihuany, mogą trwać od kilku dni do kilku tygodni, w zależności od poziomu używania. Najczęściej zgłaszane objawy to:
- Lęk
- Drażliwość
- Depresja
- Bezsenność
Zdarzają się rzadsze przypadki, w których występują bóle głowy, dreszcze, utrata apetytu, poty i bóle brzucha (3).
Przebieg zespołu abstynencyjnego po THC
Niektóre badania opisały, jak przebiega zespół abstynencyjny po THC. Na początku może wystąpić bezsenność, drażliwość i zmniejszenie apetytu.
Po upływie 7 dni pojawianie się zmian nastroju wydaje się częste i obejmuje złość, agresję i depresję, osiągając szczyt po 2 tygodniach od rzucenia marihuany. Z kolei zaburzenia snu mogą utrzymywać się dłużej (3).
Ryzyko związane z przerwaniem używania THC
Podręcznik DSM-5 po raz pierwszy wprowadza diagnozę „zespołu abstynencyjnego po konopiach”. Obraz kliniczny jest niespecyficzny, łagodny i dotyczy 12–20% regularnych użytkowników konopi, którzy nagle przerywają używanie (4).
Odstawienie marihuany nie wiąże się z wysokim ryzykiem poważnych problemów. Jednak wymaga dodatkowego leczenia, gdy występują inne choroby somatyczne lub zaburzenia psychiczne, albo gdy używa się kilku substancji i występuje uzależnienie od nich, kiedy powikłania i objawy odstawienia mogą być silniejsze.
Niewiele wiadomo o tym, jak łączą się skutki marihuany z innymi narkotykami, ale wiadomo, że jednoczesne używanie kilku substancji może nasilać objawy odstawienia. Ponadto osoby, które palą tytoń razem z konopiami, doświadczają więcej objawów odstawienia niż osoby używające wyłącznie konopi (3). Dlatego ważne jest ustalenie, jakie substancje były używane, i monitorowanie objawów odstawienia związanych z substancjami lub ich połączeniami, takimi jak alkohol, nikotyna i THC, które niosą większe ryzyko.

Jak rzucić jointy
Podejście terapeutyczne zawsze powinno być dobierane indywidualnie i zależy od oceny specjalisty. Zaleca się zgłoszenie do wykwalifikowanego specjalisty w celu leczenia uzależnienia lub zależności od używania marihuany, a także w razie wątpliwości lub obaw związanych z jej używaniem.
Strategie odstawienia THC
Choć w literaturze naukowej nie ma wielu dowodów, w praktyce klinicznej stosuje się różne podejścia, które mają pomagać osobom rzucającym marihuanę, w tym interwencje psychologiczne, terapie grupowe, psychoedukację, porady dotyczące odżywiania i nawodnienia i inne.
W literaturze naukowej wyróżnia się terapię poznawczo-behawioralną (CBT), która dąży do rozpoznania i zmiany wzorców myślenia i zachowania przyczyniających się do używania konopi. Obejmuje trening umiejętności, takich jak techniki relaksacji, przyjemne aktywności, radzenie sobie ze stresem, nastrojem i gniewem, a także wyznaczanie celów (3).
Choć obecnie nie ma leków zatwierdzonych specjalnie do leczenia uzależnienia od konopi, w niektórych badaniach stosowano leki przeciwdepresyjne i przeciwlękowe, by łagodzić objawy odstawienia i poprawić wskaźniki abstynencji. Jednak stosowanie leków musi być ściśle ustalone przez lekarza i ograniczone do przypadków, w których uzna on to za wskazane. Ponadto w badaniach analizowano zastosowanie CBD w leczeniu uzależnień, w tym uzależnienia od marihuany.

Najczęściej zadawane pytania
Jak długo trwa zespół abstynencyjny po marihuanie?
Zespół abstynencyjny zwykle rozwija się w ciągu 1–3 dni po nagłym zaprzestaniu przyjmowania THC, osiągając szczyt po 2–6 dniach (1).
Dlaczego pojawia się zespół abstynencyjny po marihuanie?
Przyczyną wystąpienia zespołu abstynencyjnego jest przewlekła ekspozycja na THC. THC występuje w marihuanie, czyli konopiach o działaniu psychoaktywnym, w stężeniach 15–30% THC lub wyższych w niektórych odmianach. Odmiany konopi typu siewnego (konopie siewne) zawierają poniżej 0,3% THC.
Co dzieje się z organizmem, gdy rzucasz jointy?
Gdy ktoś używa THC przez długi czas, jego mózg reaguje na stałą obecność THC, zmniejszając liczbę receptorów CB1, które znajdują się przede wszystkim w mózgu, lub obniżając ich wrażliwość. Receptory te są częścią układu endokannabinoidowego i odgrywają ważną rolę w regulacji nastroju, apetytu i innych funkcji. Innymi słowy, regularne palenie marihuany wywołuje desensytyzację i zmniejszenie liczby receptorów CB1, które znajdują się przede wszystkim w mózgu, co z czasem przekłada się na tolerancję na działanie THC (2).
Jakie są skutki rzucenia marihuany?
Po zaprzestaniu używania marihuany mózg potrzebuje czasu, by przystosować się do braku THC, i mogą pojawić się objawy takie jak lęk, drażliwość, bezsenność i utrata apetytu. Objawy te wynikają z tego, że mózg potrzebuje czasu na odzyskanie normalnej równowagi bez wpływu THC. Choć niektórzy użytkownicy decydują się nadal używać THC, ale w mniejszych ilościach, co rzeczywiście łagodzi objawy zespołu abstynencyjnego, dalsze dostarczanie THC do organizmu może wzmacniać mechanizm nagrody w mózgu i tym samym zwiększać ryzyko nawrotu.
Uwaga: to artykuł informacyjny, który nie ma na celu zapobiegania żadnej chorobie, jej diagnozowania ani leczenia. Jego treść może uzupełniać, ale nigdy nie powinna zastępować diagnozy ani leczenia jakiejkolwiek choroby lub objawu. Produkty Cannactiva nie są lekami i są przeznaczone do użytku zewnętrznego. Od daty publikacji mogły pojawić się nowe istotne dowody naukowe. Przed użyciem CBD skonsultuj się ze swoim lekarzem. Podejście terapeutyczne zawsze powinno być dobierane indywidualnie i zależy od oceny specjalisty. Zaleca się zgłoszenie do wykwalifikowanego specjalisty w celu leczenia uzależnienia lub zależności od używania marihuany, a także w razie wątpliwości lub obaw związanych z jej używaniem.
Bibliografia
- Budney, A. J., & Hughes, J. R. (2006). The cannabis withdrawal syndrome. Current opinion in psychiatry, 19(3), 233–238. https://doi.org/10.1097/01.yco.0000218592.00689.e5
- González, S., Cebeira, M., & Fernández-Ruiz, J. (2005). Cannabinoid tolerance and dependence: a review of studies in laboratory animals. Pharmacology, biochemistry, and behavior, 81(2), 300–318. https://doi.org/10.1016/j.pbb.2005.01.028
- Connor, J. P., Stjepanović, D., Budney, A. J., Le Foll, B., & Hall, W. D. (2022). Clinical management of cannabis withdrawal. Addiction (Abingdon, England), 117(7), 2075–2095. https://doi.org/10.1111/add.15743
- Livne O, Shmulewitz D, Lev-Ran S, Hasin DS. DSM-5 cannabis withdrawal syndrome: Demographic and clinical correlates in U.S. adults. Drug Alcohol Depend. 2019 Feb 1;195:170-177. doi: 10.1016/j.drugalcdep.2018.09.005. Epub 2018 Oct 22. PMID: 30361043; PMCID: PMC6359953.



