420 to kod, którym kultura konopna określa marihuanę i moment jej palenia: godzinę 4:20 po południu. A ponieważ w Stanach Zjednoczonych daty zapisuje się z miesiącem na początku (4/20), 20 kwietnia stał się Światowym Dniem Marihuany. Tyle wie prawie każdy; prawie nikt natomiast nie wie, skąd wzięła się ta liczba, a odpowiedź nie ma nic wspólnego ani z policją, ani ze związkami zawartymi w roślinie, tylko z pięcioma kolegami z liceum w San Rafael w Kalifornii, w 1971 roku.
→ Najlepszy susz konopny CBD na 420
Co oznacza 420? Liczba, godzina i data
- Jako kod: powiedzieć „420” to mówić o marihuanie albo o paleniu, nie nazywając jej wprost. Kod powstał po to, żeby palacze mogli się porozumiewać tak, by nie przyłapali ich rodzice, nauczyciele ani policja.
- Jako godzina: 4:20 po południu to symboliczny moment, żeby zapalić. Od tego wzięła się cała reszta.
- Jako data: 20 kwietnia (4/20 w amerykańskim formacie) to dzień, w którym społeczność konopna się spotyka, upomina się o swoje prawa i świętuje.
Dlatego jedna i ta sama liczba służy do umówienia się z kimś („420?”), do wskazania godziny i do zaznaczenia dnia w kalendarzu. I dlatego co roku 20 kwietnia hasło 420 wystrzeliwuje w internecie.
Dla osób spoza świata konopi „420” to po prostu kolejna liczba, która sama w sobie być może nic nie znaczy. Mogłaby oznaczać cokolwiek: wagę, cenę, numer domu przy ulicy, numerek w kolejce w poczekalni banku. W gruncie rzeczy nie ma liczby bez znaczenia: z definicji to znak, który zawsze coś reprezentuje.
Ale tutaj, w tym konopnym bractwie, wszyscy wiemy, co oznacza 420. Dym, słodki zapach, liść o pięciu albo siedmiu listkach, lepki kwiat, joint krążący w gronie przyjaciół.
420 to mrugnięcie okiem, nie-tak-bardzo-tajny kod, sposób na wspólną identyfikację wszystkich, którzy krążymy wokół świata marihuany. Skrót na całą rozmowę: o czym mówimy, kiedy mówimy o jointach. Dlatego od jakiegoś czasu — nie wiadomo dokładnie, od jak dawna — co roku 20 kwietnia, w coraz większej liczbie miejsc na świecie, świętujemy coś w rodzaju Dnia Marihuany.
I tak o 4:20 po południu, 20. dnia 4. miesiąca użytkownicy tej tysiącletniej rośliny na całej planecie umawiają się, by uczcić tę chwilę, albo wrzucają do mediów społecznościowych jakiś symboliczny hołd dla kwiatów marihuany. Instagram wypełnia się wirtualnym dymem i animowanymi GIF-ami, niektóre stacje radiowe puszczają reggae, growshopy dają zniżki, raperzy — od Snoop Doga po Wiz Khalifę i od L-Gante po Duki — robią z rośliny swój sztandar, a cała błękitna planeta zwana Ziemią robi się odrobinę bardziej zielona.
Pochodzenie 420
Najmniej wiadomo natomiast, skąd pochodzi ta liczba, jak powstała, z jakich powodów i jak te trzy cyfry składające się na 420 — przekaz — połączyły się z walką o konopie.
Wokół skrótu 420 narosło wiele mitów. Jedni twierdzą, że był to kod, którym kalifornijscy policjanci informowali się nawzajem o przestępstwie związanym z paleniem marihuany („Marijuana smoking progress”). Według innych 4:20 to pora herbaty w Holandii, a jeszcze inni mówią, że 420 to liczba związków chemicznych rośliny Cannabis sativa. Ale wszystkie te hipotezy są błędne. Prawda o pochodzeniu 420 tkwi w duchu pięciu nastolatków z lat 70.
Jakie jest prawdziwe znaczenie 420?
Prawdziwe pochodzenie 420 sięga lat 70. i Kalifornii w Stanach Zjednoczonych, gdzie grupa uczniów z San Rafael High School spotykała się o 4:20 po południu, żeby palić marihuanę.
Steve Capper, Dave Reddix, Jeffrey Noel, Larry Schwartz i Mark Gravich — paczka, która we wczesnej młodości nazywała siebie Waldos — to jedyni, którzy mogą pokazać fizyczne dowody na to, że mieli coś wspólnego z narodzinami i rozkwitem 420.
Waldos i narodziny 420
Według historii, którą opowiadają od dwóch dekad, wszystko zaczęło się pewnego jesiennego dnia 1971 roku, w porze zbiorów, kiedy Waldos dowiedzieli się, że członek Straży Przybrzeżnej z półwyspu Point Reyes nie może już doglądać swojej (nielegalnej) uprawy marihuany.
Jak w poszukiwaniu skarbu: mówiło się, że sam funkcjonariusz Straży Przybrzeżnej narysował mapę, żeby każdy chętny mógł tam trafić. W jakiś sposób mapa dotarła do Waldosów, którzy postanowili zdobyć roślinny łup.
Waldos umówili się więc na 4:20 po południu pod pomnikiem Louisa Pasteura na terenie szkoły, bo o tej porze wszyscy mogli zdążyć po swoich zajęciach pozalekcyjnych.
Pierwsze wyprawy w poszukiwaniu uprawy zakończyły się fiaskiem, ale grupa nie porzuciła pomysłu zdobycia tej darmowej marihuany. „Spotykaliśmy się o 4:20, wsiadaliśmy do mojego starego Chevy Impali z 66 roku i oczywiście paliliśmy całą drogę do Point Reyes. Właściwie paliliśmy przez cały czas, kiedy tam byliśmy. Robiliśmy to tydzień w tydzień” — powiedział jakiś czas temu Steve w rozmowie z Huffington Post.
Historia tajnego kodu marihuany 420
Kodem, którego używali między sobą na te wypady, było najpierw „Louis 4.20”, aż w końcu przetrwała sama liczba 420. Skarbu nigdy nie znaleźli, ale zwyczaj pozostał i chłopcy zaczęli spotykać się na paleniu przy murku przed szkołą („wall” po angielsku, stąd nazwa „Waldos”).
Dla nich „420” było sposobem na mówienie o marihuanie tak, żeby nikt ich nie zrozumiał: ani nauczyciele, ani matki, ani inni koledzy, którzy nie podzielali zwyczaju palenia tej słodkiej rośliny — w czasach, gdy tolerancja społeczna była zupełnie inna niż dziś.
Kod mógł narodzić się i umrzeć razem z tymi pięcioma przyjaciółmi, ale wszechświat ma swoje zakręty, których nie da się logicznie wyjaśnić. San Rafael, kalifornijskie miasto Waldosów, leży 50 kilometrów od wielkiego San Francisco.
Jak 420 stało się popularnym określeniem marihuany?
Grateful Dead, jeden z flagowych zespołów kalifornijskiego ruchu hippisowskiego i psychodelii końca lat 60., na jakiś czas opuścili wielkie miasto i przeprowadzili się do Mary County, okolicy położonej kilka przecznic od szkoły Waldosów. Zrządzenie przypadku albo losu.
Ojciec Marka Gravicha, jednego z Waldosów, zajął się zarządzaniem nieruchomościami Deadów. Starszy brat Dave’a Reddixa, Patrick, był menedżerem alternatywnego zespołu, który część muzyków założyła razem z Davidem Crosbym, bo przyjaźnił się z basistą Grateful Dead, Philem Leshem.
W ten sposób Waldos zaczęli bywać na próbach legendarnego zespołu i palić z nimi marihuanę. „Spędzaliśmy więc czas, słuchając, jak grają, i paląc, kiedy ćwiczyli przed koncertami. Myślę, że to możliwe, że mój brat Patrick rozpowszechnił 420 przez Phila. I ja też, bo jeździłem z nim i z jego zespołem jako roadie (technik sceniczny), kiedy byli na letniej trasie, którą kierował mój brat” — opowiadał Reddix.
Rola Grateful Dead w rozpowszechnieniu określenia
Waldos mieli też wstęp na imprezy zespołu, więc 420 dosłownie przechodziło z ust do ust. „Chodziliśmy z ojcem Marka, który był nowoczesnym ojcem z lat 60.” — powiedział Steve w rozmowie z Huffington Post. „Było takie miejsce, Winterland, i zawsze biegaliśmy za sceną albo byliśmy na samej scenie, i oczywiście używaliśmy tych zwrotów. Kiedy ktoś puszczał w obieg jointa czy coś w tym stylu, mówiło się: „Hej, 420”. Tak określenie zaczęło się rozprzestrzeniać w tej społeczności — opowiadał.
28 grudnia 1990 roku grupa Deadheads (tak nazywali siebie fani Grateful Dead) w Oakland rozdawała ulotki zapraszające ludzi do zapalenia 420 dnia 20 kwietnia o 4:20 po południu. Jedna z ulotek trafiła w ręce Steve’a Blooma, byłego dziennikarza magazynu High Times, pierwszego na świecie pisma o kulturze konopnej. Tak zaczęła się prawdziwa globalna ekspansja kodu, niemal 20 lat po pierwotnym Wielkim Wybuchu.
Jak 420 zyskało popularność na całym świecie: pierwsza publikacja 420 w magazynie o konopiach
Słynny konopny magazyn High Times pokazał ulotkę o 420 w artykule z 1991 roku i zaczął odwoływać się do tego określenia. Kod Waldosów przekroczył granice i kultury, i wrócił do swoich korzeni. Wieczny powrót: w 1998 roku jeden z Waldosów dał znać, że to właśnie oni, a dziennikarz High Times po raz pierwszy ujawnił historię pochodzenia 420.
Odnaleziony nielegalny skarb
Historia mogłaby się tu skończyć. Ale w 2016 roku, po dwóch latach poszukiwań, Waldos w końcu poznali właściciela tamtych nielegalnych upraw marihuany z początków całej historii. Był to Gary Newman, który miał już 68 lat. Stary strażnik opowiedział im, że kiedy stacjonował w Point Reyes, opiekował się tamtejszą latarnią morską i posadził słynną roślinę na terenie federalnym tuż obok swojego miejsca pracy.
Uprawiał ją przez kilka lat, ale rzeczywiście jesienią 1971 roku funkcjonariusz przestraszył się, że złapie go policja, i wtedy narysował mapę skarbu i dał ją swoim szwagrom, Billowi i Patowi McNulty. To Bill przekazał mapę Steve’owi Capperowi. Paradoksalnie Newman przez 45 lat nie wiedział, że jego zagubiona roślinka była inspiracją i źródłem kodu, który jest dziś słynniejszy nawet od Grateful Dead.
Mity o pochodzeniu 420 (i dlaczego są fałszywe)
Zanim poznano historię Waldosów, krążyły dziesiątki wyjaśnień. Żadne się nie broni:
- „To kalifornijski kod policyjny oznaczający palenie marihuany”. Fałsz. Taki kod nie istnieje; 420 nie figuruje nawet w kodeksach karnych, którym się go przypisuje.
- „To liczba związków chemicznych konopi”. Nieprawda: roślina zawiera kilkaset związków, a nie 420.
- „To pora herbaty w Holandii”. Legenda powtarzana bez żadnych realnych podstaw.
- „To idealny dzień na wysiew marihuany”. To zależy od klimatu i rodzaju uprawy; w 20 kwietnia nie ma nic uniwersalnego.
- „Chodzi o urodziny Hitlera albo o śmierć Boba Marleya”. Zbiegi okoliczności bez żadnego związku z pochodzeniem określenia.
Jedyna wersja poparta fizycznymi dowodami — zdjęciami, flagą i wzmiankami w szkolnych rocznikach — to wersja Waldosów. Zresztą Oxford English Dictionary przypisuje pochodzenie tego określenia „uczniom z San Rafael”.
Jak świętuje się 420 na świecie (i w Hiszpanii)
To, co zaczęło się jako prywatny żart, jest dziś globalnym świętem. Każde miejsce przeżywa je na swój sposób:
- Stany Zjednoczone: tłumne zgromadzenia w stanach, w których konopie są legalne, z relacjami w mediach i postulatami politycznymi.
- Amsterdam: europejskie epicentrum, z wydarzeniami w coffeeshopach i spotkaniami w parkach, takich jak Vondelpark.
- Hiszpania: podejście jest bardziej aktywistyczne i informacyjne. W Barcelonie i Madrycie — gdzie mieszczą się nasze sklepy stacjonarne — stowarzyszenia konopne organizują spotkania, a wiele sklepów internetowych przygotowuje promocje.
Jeśli chcesz się przyłączyć, nie wychodząc poza ramy prawa, 420 to dobry moment, żeby odkryć susz konopny CBD i żywicę konopną CBD: ten sam rytuał, w legalnych ramach konopi przemysłowych.
Od 420 do 710: druga liczba konopi
Jeśli 420 należy do kwiatów, to 710 należy do koncentratów. Sztuczka polega na przeczytaniu liczby od tyłu albo do góry nogami: 710 układa się w słowo OIL („olej” po angielsku), co odnosi się do ekstraktów i żywic. Jego dzień to 10 lipca i choć nie ma nawet w przybliżeniu takiej sławy jak 420, zyskuje popularność wśród osób, które wolą koncentraty.
Najczęściej zadawane pytania o 420
Co oznacza „420 friendly”?
W aplikacjach randkowych, ogłoszeniach o wynajmie czy profilach w mediach społecznościowych „420 friendly” oznacza, że dana osoba lub miejsce toleruje używanie konopi. Nie oznacza sprzedaży ani niczego nielegalnego: sygnalizuje tylko otwarte nastawienie do 420.
Czy 4:20 coś znaczy poza konopiami?
Wiele osób widzi 4:20 na zegarku i kojarzy to ze znakami albo z przesłaniami „miłosnymi”. Poza popularną numerologią jedyne udokumentowane znaczenie kulturowe tej godziny jest konopne: to godzina, którą Waldos wybrali na swoje spotkania.
Czy 420 to to samo co 710?
Nie. 420 kojarzy się z marihuaną w postaci kwiatów i z godziną 4:20; 710 — z koncentratami i olejami, a świętuje się je 10 lipca. To dwa różne kody tej samej kultury.
Czy 20 kwietnia to oficjalne święto?
Nie jest oficjalnie uznany w żadnym kraju, ale funkcjonuje jako symboliczny światowy dzień konopi, z wydarzeniami i postulatami co roku.
Dziś 420 to dużo więcej niż godzina czy data: to symbol jedności, kultury i oporu. W Cannactiva świętujemy je z naszym suszem konopnym CBD, żywicą konopną CBD i akcesoriami do palenia — wszystko w legalnych ramach konopi przemysłowych. Wesołego 420!
