Kraje skandynawskie słyną z jednej z najsurowszych polityk wobec konopi. Jak reguluje się CBD w tych krajach i czy na horyzoncie widać jakieś zmiany, tak jak w innych częściach Europy? Aby dowiedzieć się więcej, przeprowadzono rozmowę z anonimowym źródłem mieszkającym w Finlandii.
Czy CBD jest legalne w Finlandii, a jeśli tak, w jakich formach i na mocy jakich przepisów? Jak jest w innych krajach skandynawskich?
CBD nie jest legalne do spożycia, ale może być sprzedawane jako kosmetyk, saszetki zapachowe itp. Najczęściej ludzie kupują je w produktach kosmetycznych, w formie maści konopnych lub kropli. Edibles z CBD do spożycia nie są dozwolone. Niektóre sklepy w większych miastach (głównie w regionie stołecznym) sprzedają susz konopny CBD, ale nie można go reklamować do palenia ani waporyzacji. O ile rozumiem, sytuacja w innych krajach skandynawskich jest dość podobna, choć nie mam pewności, czy susz konopny CBD jest tam dozwolony.
Czy to oznacza, że w Finlandii legalna jest sprzedaż suszu konopnego bogatego w CBD z zawartością THC poniżej 0,3%, ale klienci nie mogą go spożywać?
Limit w Finlandii wynosi 0,2% THC. Nie jest jasne, jak należy interpretować przepis, czyli czy produkty z konopi poniżej prawnego limitu THC można swobodnie sprzedawać. Obecnie wygląda na to, że władze się temu nie sprzeciwiają, ale toczą się sprawy sądowe, w których sprzedawano susz konopny CBD z nieznacznym przekroczeniem progu THC, co stanowiło problem.
Czy w dużych miastach jest dużo sklepów z CBD? Czy masz jakieś pojęcie, na przykład, ile ich jest w centrum Helsinek?
W całym kraju jest mniej niż dziesięć sklepów z CBD, w większości w Helsinkach.
Czy masz jakieś szacunki, ilu Finów używa konopi lub produktów z CBD?
Praktycznie nie da się tego oszacować, nie ma na ten temat dostępnych oficjalnych statystyk. Zakładam, że jest to od kilku tysięcy do kilkudziesięciu tysięcy osób.
Jaka jest polityka wobec „rekreacyjnej” marihuany zawierającej więcej THC w ogóle w Finlandii i innych krajach skandynawskich?
Zgodnie z prawem marihuana „o wysokiej zawartości THC” do użytku rekreacyjnego wiąże się z grzywną nawet w niewielkich ilościach. W praktyce (w regionie stołecznym) posiadanie mniej niż dziesięciu gramów karane jest grzywną bez udziału sądu (podobnie jak drobna kolizja drogowa). W mniej zaludnionych obszarach postępowania są surowsze i zwykle odbywa się rozprawa sądowa nawet przy stosunkowo niewielkich ilościach (mniej niż dziesięć gramów). Produkcja i handel w ilościach kilku kilogramów mogą prowadzić do kary pozbawienia wolności.
Jaka jest powszechność używania THC, czy rośnie, czy maleje? A wśród młodych?
Spożycie produktów „o wysokiej zawartości THC” (głównie suszu konopnego) znacząco wzrosło w ostatnich dziesięcioleciach, zwłaszcza wśród młodych. Widzę, że ta sama tendencja będzie się utrzymywać w dającej się przewidzieć przyszłości. Co ciekawe, susz konopny na rynku jest w większości uprawiany lokalnie w Finlandii.
W Finlandii na najwyższym szczeblu politycznym nie mówi się o legalizacji konopi, ani medycznych, ani rekreacyjnych.
Czy medyczna marihuana jest legalna w Skandynawii? Jak to wygląda w przepisach, a jak w praktyce?
Jest legalna we wszystkich krajach skandynawskich, ale w żadnym z nich nie jest zbyt powszechna. Wynika to głównie z niechęci lekarzy do jej przepisywania. W Finlandii notorycznie trudno jest dostać receptę praktycznie na jakiekolwiek schorzenie. A jeśli masz dość szczęścia, zwykle dostajesz tylko spray Sativex. Chociaż słyszałem, że w niektórych rzadkich przypadkach przepisano susz Bedrocan. Nawet w Danii, gdzie uprawa medycznej marihuany jest dozwolona od 2018 roku w nieograniczonych ilościach na podstawie licencji, liczba recept wystawianych przez lekarzy jest bardzo skromna. Wynika to znowu z bardzo negatywnego spojrzenia lekarzy na konopie.
Lekarze niechętnie przepisują medyczną marihuanę.
Czy mogę więc dostać medyczną marihuanę, na przykład na ból przewlekły, w Twoim kraju?
Teoretycznie tak, ale w praktyce jest to bardzo trudne.
Czy jest jakaś tendencja, o której powinniśmy wiedzieć? Czy Finlandia i Twoi sąsiedzi zalegalizują i uregulują konopie w najbliższej przyszłości, czy powinniśmy spodziewać się ruchu w innym kierunku?
Na najwyższym szczeblu politycznym w Finlandii nie mówi się o legalizacji konopi, ani medycznych, ani rekreacyjnych. Jest bardzo mało prawdopodobne, by Finlandia znalazła się wśród liderów liberalizacji konopi. Moim zdaniem musiałyby nastąpić zmiany w traktatach UE i traktacie z Schengen, zanim Finlandia w ogóle rozważy legalizację rekreacyjnych konopi. Funkcjonalny system medycznej marihuany podobny do niemieckiego pod względem recept i produkcji też jest odległy. Główną przeszkodą są lekarze. Żeby zmienili swoje postawy, uważam, że musiałyby pojawić się przekonujące dowody, że konopie działają lepiej niż jakikolwiek inny lek w danym schorzeniu. Uważam, że dotyczy to wszystkich krajów skandynawskich.
Jedyny pozytywny rozwój, jaki można by zobaczyć w Finlandii, to domowa uprawa kilku roślin na własny użytek. Nie sądzę jednak, by w dającej się przewidzieć przyszłości dozwolono kluby konopne. Uważam, że to znowu dotyczy także pozostałych krajów skandynawskich. Z jedynym wyjątkiem Danii, która za kilka lat mogłaby pójść za przykładem Niemiec.
Sytuacja prawna CBD w Szwecji i Norwegii
Ramy prawne dotyczące CBD w Szwecji, a także w sąsiedniej Norwegii, są notorycznie surowe. Szwedzka Agencja Produktów Leczniczych (Läkemedelsverket) klasyfikuje CBD jako lek na receptę, niezależnie od jego pochodzenia, czy pochodzi z konopi przemysłowych, czy z marihuany. Jej interpretacja unijnej kategoryzacji jest rygorystyczna i poddaje CBD rygorystycznym procesom zatwierdzania, zanim będzie mogło być legalnie sprzedawane jako suplement diety lub lek. Tylko dwa leki na bazie CBD są dopuszczone do sprzedaży w Szwecji: Epidyolex (CBD) i Sativex (CBD i THC).
Olejki CBD bez zatwierdzenia medycznego są zakazane w sprzedaży. Podróżując z CBD należy pamiętać, że olejki CBD full spectrum często zawierają THC. CBD traktuje się jako lek, podczas gdy THC klasyfikuje się jako narkotyk. Olejki zawierające zarówno CBD, jak i THC (nawet w niewielkiej proporcji) uznaje się za narkotyki, co wiąże się z konsekwencjami prawnymi. Ponadto edibles z CBD podlegają jurysdykcji Szwedzkiej Agencji ds. Żywności. Choć niektóre kraje europejskie przyjęły bardziej pobłażliwe podejście do CBD, stanowisko Szwecji pozostaje zakorzenione w jej ścisłej interpretacji przepisów.
Sąsiednia Norwegia odzwierciedla szwedzkie podejście do CBD. W Norwegii CBD jest kategoryzowane głównie jako lek. Sprzedaż i dystrybucja produktów z CBD do ogólnego spożycia jest zakazana bez specjalnego zezwolenia Norweskiej Agencji Leków (Statens Legemiddelverk). Oznacza to, że produkty z CBD są w dużej mierze niedostępne dla przeciętnego konsumenta bez wyraźnej potrzeby medycznej.
