De monniken die over water konden lopen
Vandaag brengen we je op het blog van Cannactiva een verhaal om te vertellen bij een kampvuur, nu de dagen koud zijn, in de hoop dat je er een fijn moment mee beleeft. We hopen dat je het mooi vindt!
De monniken die over water konden lopen
Er was eens een jonge man die besloot een klooster binnen te gaan op zoek naar vrede en kennis. Hij dacht dat door wat tijd in stilte en meditatie door te brengen, zijn zorgen en problemen zouden verdwijnen.
Op zijn eerste dag zat de jongen bij het meer met al zijn hoop en dromen. Terwijl hij mediteerde en naar het stille water voor hem keek, zag hij in de verte iets bijzonders: twee monniken liepen erop!
De jongeman kon zijn ogen niet geloven; het moest een illusie zijn. De twee monniken liepen over het water, een indrukwekkend staaltje van mentale kracht.
Vanaf dat moment ging de jongen elke ochtend, zodra de dageraad door de duisternis van de nacht brak, naar buiten om te kijken hoe de monniken stil en sierlijk over het water liepen om het meer over te steken en hun kruiken te vullen bij de bron aan de overkant.
Hij wilde hun vragen hoe ze dat deden, maar hij wist dat hij hun meditatie niet mocht onderbreken en hen niet mocht storen tijdens hun spirituele tocht. Dus elke ochtend, als ze op de terugweg langs hem kwamen nadat ze water voor het klooster hadden gehaald, boog hij gewoon als teken van diepe bewondering.
De jonge leerling keek reikhalzend uit naar zijn moment om zichzelf op de proef te stellen: misschien zou hij op een dag, heel binnenkort, ook over water kunnen lopen.
En zo besloot de jongen op een ochtend zijn eerste stappen op het water te zetten. Hij faalde echter in die eerste poging, en in alle pogingen daarna.
Elke ochtend hield de leerling met hernieuwde vastberadenheid vast aan zijn doel, maar hij eindigde altijd met doorweekte kleren. Het was een schouwspel waar al zijn kloostergenoten de afgelopen weken aan gewend waren geraakt.
De monniken keken toe hoe de jongeman hen dag na dag probeerde in te halen. Ze zeiden nooit een woord, maar hun ogen waren vol medeleven en begrip.
Op een dag wendde de jongste monnik zich tot zijn oudere metgezel en vroeg: “Zullen we hem uitleggen waar de stenen liggen om het meer over te steken?” De oudere monnik glimlachte, maar schudde zijn hoofd.
Moraal
Hoewel wij mensen intuïtie, instinct en een intelligentie bezitten die verder gaat dan logisch redeneren, zorgen onrust en de drang om koste wat het kost onze doelen te bereiken, zonder oog voor het natuurlijke leerproces, er vaak voor dat we de logische weg niet zien.
Het verhaal moedigt ons aan om onze weg te gaan zonder te oordelen, vanuit ontspanning en welzijn.
Dat de monnik aan het einde van het verhaal weigert de leerling de waarheid uit te leggen, is misschien bedoeld om ons te laten nadenken over het corrigeren (of adviseren) van anderen op hun weg. Misschien wil hij ons vertellen dat fouten een noodzakelijk onderdeel van het leren zijn.
Natuurlijk zijn er nog andere interpretaties: dat je je eigen weg moet gaan; dat je tijd verspilt als je te veel op anderen let; dat wat ongelooflijk lijkt eigenlijk iets heel eenvoudigs kan zijn; of misschien is het verhaal gewoon een herinnering aan de macht van de geest om onszelf te bedriegen, terwijl de werkelijkheid anders is dan wij haar waarnemen.
Ik weet niet waar het verhaal echt vandaan komt; ik denk dat iemand het me jaren geleden heeft verteld, en ik vertel het zelf ook graag af en toe verder. Ik hoop dat het een glimlach op je gezicht heeft getoverd!
Verhalen om bij het kampvuur te vertellen
Het is winter, het is koud, het is tijd om de warmte van het vuur op te zoeken en verhalen te delen bij het licht van een kampvuur, of van een kaars, met je dierbaren.
Verhalen vertellen en ernaar luisteren hoort al sinds het begin bij de mensheid. Deze verhalen brengen niet alleen ervaringen en herinneringen over, maar hebben ook de kracht om te inspireren, te vermaken, dromen op te roepen en sporen na te laten. En achter elk verhaal kunnen veel interpretaties, lessen of een moraal schuilgaan.
Op andere momenten hebben verhalen gewone dingen veranderd in buitengewone verhalen. Dat vertelden we in de wintergroet van 2023, toen we het geheim van de Feniks onthulden, maar we hebben ook een ander voorbeeld in de Drie Koningen, die volgens een populaire uitleg zouden verwijzen naar de drie heldere sterren van de Gordel van Orion.
Is het je opgevallen dat er tientallen kerstliederen en kerstliedjes bestaan, in alle talen, maar heel weinig liedjes over de zomer of de lente? Volgens ons komt dat doordat de lange nachten ons in de winter uitnodigen om te verzinnen, te fantaseren, te zingen en vooral om verhalen te vertellen.
De magie van vertelde verhalen is vandaag de dag nog net zo betoverend als in het begin, toen mensen rond een kampvuur zaten om zich te warmen en als bij toeval korte anekdotes uitwisselden, beschut door de kracht en de warmte van het vuur.
We wensen je deze winter veel momenten met mooie en inspirerende verhalen. Een warme knuffel en tot de volgende keer, Cannactivist!
